Architektura Łodzi w 20-leciu międzywojennym
8 marca 2017 Share

Architektura Łodzi w 20-leciu międzywojennym

 

„Jeśli ktoś chce zobaczyć przeszłość Polski, winien zwiedzić Kraków, teraźniejszość odzwierciedla Warszawa, przyszłość tego kraju – Łódź” tak opisywał swoje wrażenia z Polski pewien angielski dziennikarz w latach 20. XX wieku. Łódź aż do XIX wieku nie była większym ośrodkiem miejskim ale w czasach międzywojennych stała się jednym z najważniejszych ośrodków gospodarczych w kraju. Nastąpił rozwój inicjatyw prywatnych, powstawały zakłady produkcyjne, sklepy i instytucje kultury. Miasto stało się stolicą województwa, co wymagało stworzenia odpowiedniej infrastruktury. W budownictwie początku lat 20. nawiązywano do polskiej tradycji architektonicznej i popularnością cieszył się tzw. styl swojski oraz stylistyka „Polskiej Sztuki Dekoracyjnej”. W kolejnych latach w architekturze łódzkiej znalazły swoje miejsce inne obowiązujące w czasach międzywojennych tendencje, takie jak nawiązania do klasycyzmu, art deco czy modernizm. W zakresie funkcji budynków realizowano program, dzięki któremu osada fabryczna, składająca się w dużej mierze z fabryk, rezydencji przemysłowców i domów robotniczych, stawała się w pełni funkcjonalnym miastem wyposażonym w niezbędne budynki użyteczności publicznej.

Na wykład, który wygłosi  Małgorzata MARSZAŁŁ  zapraszamy na godz. 16.30.
Skierniewice, ul. Reymonta 33 | sala Strakacza |CKiS| poziom -1
Wykłady są bezpłatne i dostępne dla wszystkich zainteresowanych.

Serdecznie zapraszamy !

bwa

bwa