JERZY TADEUSZ POŁEĆ – malarstwo i rysunek
10 maja 2019 Share

JERZY TADEUSZ POŁEĆ – malarstwo i rysunek

Biuro Wystaw Artystycznych w Skierniewicach zaprasza na wernisaż wystawy:
JERZY TADEUSZ POŁEĆ | malarstwo i rysunek
wernisaż: 10 MAJA, godz. 18.00
Galeria BWA w Skierniewicach, ul. Reymonta 33
wystawa czynna :
10 – 26.05.2019 roku
wtorek, czwartek, piątek | 10.00-17.00
środa | 10.00-18.30
sobota-niedziela | 11.00-14.00
Wstęp wolny

JERZY TADEUSZ POŁEĆ

Urodził się 12 marca 1912 roku w Łodzi. Ukończył Technikum Kolejarskie w Skierniewicach. W 1936 r. rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Felicjana Szczęsnego Kowarskiego, a następnie przeszedł do pracowni specjalnej malarstwa. Dyplom uzyskał w 1945 roku. Po zakończeniu wojny, na prośbę prof. Kowarskiego, włączył się do odbudowy gmachu uczelni na Krakowskim Przedmieściu i do organizacji pracy na uczelni, w której był zatrudniony w latach 1945 – 1977. Był wykładowcą malarstwa i rysunku. Należał do Związku Polskich Artystów Plastyków i Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Współpracował i przyjaźnił się z wieloma znanymi w tym środowisku osobistościami m. in. ze wspomnianymi już prof. Felicjanem Szczęsnym Kowarskim, Eugeniuszem Arctem, Janem Cybisem, Aleksandrem Kobzdejem, Janem Betlejem, Tadeuszem Dominikiem, Edwardem Kokoszko, Michałem Byliną, Ludwikiem Maciągiem, Włodzimierzem Zakrzewskim, Marianem Wnukiem.  Był członkiem grupy 25 Malarzy Realistów, uczestniczył w sześciu edycjach wystaw Grupy w latach 1962, 1963, 1964, 1966, 1967, 1969 w gmachu Zachęty w Warszawie. Uczestniczył także w innych wystawach zbiorowych: I OWGAR (Warszawa 1956), Wystawie Malarstwa w XV- lecia PRL (Warszawa 1961), Wystawie Malarstwa w XX-lecie PRL (Warszawa 1964), wystawach Warszawa w sztuce w Zachęcie (Warszawa 1963, 1964, 1965), Warszawa w malarstwie 1944-1974 w Muzeum Historycznym m.st.Warszawy (Warszawa 1974). Wystawy indywidualne: Łódź (1945), Warszawa (1957). Malował obrazy olejne, wykonywał je także pastelą, węglem drzewnym, tuszem, ale najczęściej akwarelą. Tworzył pejzaże, portrety, martwe natury, ulubionym tematem prac były jednak kwiaty.

W opinii mu współczesnych był uznawany za jednego z najbardziej uzdolnionych akwarelistów w Polsce. Malował, rysował, rzeźbił, ale także grał na skrzypcach i fortepianie, obdarzony pięknym głosem śpiewał, pisał też wiersze i dramaty.

W okresie międzywojennym w Skierniewicach współpracował z teatrem amatorskim projektując scenografie. W okresie powojennym zajmował się renowacją obrazów ołtarzowych w kościele św. Jakuba w Skierniewicach (wspólnie z prof. Kowarskim), w kościele Przemienienia Pańskiego w Garwolinie i kościele Podwyższenia Krzyża Świętego w Łaskarzewie.

Jego prace znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Warszawy, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urzędu Rady Ministrów, Biura Handlu Zagranicznego Desa w Warszawie. W latach 1962 i 1966 jego prace o tematyce kwiatowej były reprodukowane na pocztówkach Biura Wydawniczo-Propagandowego Ruch w Warszawie.

W 1969 r. otrzymał Indywidualną Nagrodę III stopnia Ministra Kultury i Sztuki, w 1970 roku Nagrodę Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Srebrną Odznakę Związku Nauczycielstwa Polskiego. Za całokształt działalności artystycznej i dydaktycznej otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Przez kilkadziesiąt lat mieszkał w Skierniewicach. Zmarł 20 marca 1987 roku w wieku 75 lat.

Jego uczniowie z pierwszej grupy powojennej z pracowni prof. F.Kowarskiego i prof.E. Arcta w nekrologu zamieszczonym w Życiu Warszawy napisali:

„…Pełen skromności, wspaniały malarz, szlachetny Człowiek o ogromnej prawości i dobroci, przyjaciel studentów, a później serdeczny Kolega. I takim żyć będzie w naszej pamięci”.

 

Na podstawie opracowania Ireny Połeć Kozłowskiej

bwa

bwa